HOFMAN Wlastimil

HOFMAN Wlastimil BIO

Tytuł:

Modlitwa chłopca z aniołami (1931)

Technika:olej, sklejka
Wymiary:28 x 88 cm
41,5 x 101,5 cm (wymiary z oprawą)
Uwagi:
niedostepny

 

WLASTIMIL HOFMAN - NOTA BIOGRAFICZNA

Wlastimil Hofman w pracowni

 

Wlastimil Hofman w swojej pracowni (1935)
[Źródło: NAC]

 

Rodzina Wlastimila Hofmana pochodziła ze starego rodu Dworzaków. Zmiana nazwiska z Hofmann na Hofman, nastąpiła za panowania Marii Teresy i jej odgórnego rozporządzenia nakazującego Czechom modyfikację nazwisk. Rodzice artysty - Teofila (Polka, z domu Muzyka) i Ferdynand - poznali się we Lwowie w 1871 roku. Dziesięć lat później - 27 kwietnia 1881 roku przyszedł na świat ich drugi syn Wlastimil. Początkowo Hofmanowie mieszkali w Karlinie na przedmieścach Pragi. W 1889 roku rodzina przeprowadziła się do Krakowa. Hofmanowie zamieszkali przy ul. Jasnej, później przenieśli się na ul. Zieloną. Początkowo Wlastimil Hofman uczył się u prywatnego nauczyciela, następnie przez krótki czas uczęszczał do szkoły św. Barbary i w końcu, w 1890 roku, rozpoczął naukę w gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie. Przez cały czas młody malarz chętnie rysował i poświęcał czas nauce warsztatu artystycznego.

Wlastimil Hofman

 

Wlastimil Hofman [Źródło: NAC]


W latach 1895-96, dzięki znajomości z Marianem Gorzkowskim i jego pozytywnej ocenie młodzieńczych prac artysty, Wlastimil Hofman uczęszczał jako wolny słuchacz na zajęcia wieczorowe z rysunku do pracowni Floriana Cynka. W 1896 roku malarz porzucił naukę w gimnazjum i zdał egzaminy wstępne do krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, do której został przyjęty pod warunkiem indywidualnego uzupełnienia egzaminu maturalnego. Studiował u Floriana Cynka, Jana Stanisławskiego i Leona Wyczółkowskiego. Na trzecim roku trafił do pracowni Jacka Malczewskiego. W 1899 roku, za namową swojego nauczyciela, postanowił kontynuować studia artystyczne za granicą. Wraz z kolegą, Jerzym Karszniewiczem, wyjechał do Paryża i rozpoczął naukę w pracowni Jeana-Léona Gérôme'a w École des Beaux-Arts. Po dwóch latach spędzonych we Francji Wlastimil Hofman powrócił do Krakowa, jesienią 1901 roku wynajął pracownię na Dębnikach. Rok później pokazał swoje dwa obrazy na wystawie „Sztuki” w siedzibie krakowskiego TPSP przy Placu Szczepańskim. Pozostały one jednak wówczas niezauważone.

Rok 1904 był momentem przełomowym w życiu artysty. Wlastimil Hofman wystawił wtedy swoje dwa obrazy („Diabły” oraz „Madonna”) na prestiżowej ekspozycji Glasspalast w Monachium. Oba zostały zakupione przez bawarskie Muzeum Sztuki, a malarz otrzymał członkostwo w Międzynarodowym Towarzystwie Sztuk Pięknych. W tym samym roku Wlastimil Hofman namalował pierwszy obraz z długo później kontynuowanego cyklu spowiedzi, dzieło spotkało się jednak z ostrą krytyką zarzucającą artyście ludyczne, zbyt prymitywne podejście do tematu.

Wlastimil Hofman, Dzieci

 

Wlastimil Hofman, "Dzieci", kolekcja prywatna
Fot. Krakowski Dom Aukcyjny

 

W 1905 roku Wlastimil Hofman wraz z Leopoldem Gottliebem, Mieczysławem Jakimowiczem, Janem Rembowskim oraz Witoldem Wojtkiewiczem założył artystyczną Grupę Pięciu, która działała do 1908 roku. Twórczość zrzeszonych artystów była odmienna stylistycznie, ale łączyła się ideowo – była skupioną na postaci człowieka sztuką intelektu, wykorzystującą osiągnięcia symbolizmu i dążącą do nowoczesności. Po rozwiązaniu Grupy Pięciu Wlastimil Hofman objął stanowisko członka zarządu grupy „Zero”.

Po wybuchu I wojny światowej Wlastimil Hofman wyjechał wraz z ojcem do Pragi (Wysoczany). Zamieszkiwał wtedy w domu swojego kuzyna, Ludwika Hammera, który zorganizował krewnemu malarzowi pracownię. W tym okresie artysta malował liczne portrety rodziny i obrazy wyrażające jego tęsknotę za Krakowem. Chcąc nie chcąc, Hofman zakochał się w żonie swojego kuzyna - Adzie.
W 1915 roku malarz zdecydował, że zgłosi się do wojska. Po krótkiej przygodzie, zakończonej upadkiem z konia podczas treningu, wrócił do domu Hammera. W kolejnych miesiącach dużo malował, stworzył również ilustracje do Przygód dobrego wojaka Szwejka Jaroslava Hašeka. Zaprzyjaźnił się również z Jerzym Karaskiem, któremu później pomagał w budowaniu kolekcji sztuki polskiej i słowiańskiej.

W 1917 roku Wlastimil Hofman zdecydował się na powrót do Krakowa, a wraz z nim w podróż wybrała się ukochana Adela. W 1918 roku problematyczna sytuacja polityczna (spór o Śląsk Cieszyński) zmusiła artystę o czeskim nazwisku do ucieczki. Wlastimil Hofman wraz z Adelą Hammerową udali się przez Pragę, Monachium i Wiedeń do Francji. Ostatecznie osiedlili się w Paryżu, gdzie w 1919 roku wzięli ślub cywilny. Artysta bez przerwy tworzył i wystawiał, na własny koszt zorganizował również wystawę własną w Salon de Tuilleries. Później, dzięki zyskanemu uznaniu, pokazywał obrazy m.in. na Salonie Jesiennym, Salonie Niezależnych, Salonie Société Nationale des Beaux-Arts oraz w Galerii Saint-Honoré.

Wlastimil Hofman, Zamyślona

 

Wlastimil Hofman, "Zamyślona" (1930), kolekcja prywatna
Fot. Krakowski Dom Aukcyjny

 

W 1920 roku Hofmanowie powrócili do Krakowa i zamieszkali na Zwierzyńcu, w specjalnie dla nich zaprojektowanej przez Franciszka Mączyńskiego willi przy ul. Spadzistej 16. W 1921 roku obraz Hofmana „Spowiedź” uzyskał sławę i odznaczenie na Salon del la Nationale w Paryżu, dzięki czemu w latach 1922-1931 dzieła artysty będą corocznie pokazywane na ekspozycji salonowej.

W 1923 Wlastimil Hofman po raz drugi otrzymał propozycję objęcia katedry rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i ponownie ją odrzucił. W tym okresie odstawiał czasem pędzel na rzecz pióra – coraz bardziej rozwijało się jego zainteresowanie poezją.

W 1927 roku artysta został powołany na stanowisko prezesa krakowskiego ZPAP.
W 1927 i 1928 roku miały miejsce dwie ważne wystawy indywidualne artysty, podsumowujące 25-lecie pracy twórczej malarza („Jubileuszowa wystawa dzieł V. Hofmana”, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi; „Wystawa Jubileuszowa V. Hofmana, TPSP w Krakowie).

Lata 1930-1935 były czasem wzmożonej pracy twórczej. Wlastimil Hofman stworzył wówczas swoje najznamienitsze prace. W 1932 roku otworzył jubileuszową (30 lat pracy twórczej) wystawę w Pałacu Sztuki w Krakowie. Artysta został doceniony również przez Prezydenta Rzeczpospolitej Ignacego Mościckiego, od którego otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za osiągnięcia na polu artystycznym. W tym okresie artysta wielokrotnie wyjeżdżał z kraju, podróżował po Europie (zwiedzał Czechy, Francję i Włochy). Jak zaznacza Szymon Kurpios (Malarstwo religijne Wlastimila Hofmana, Kraków 2006), wyjazdy te były możliwością zapoznania się Wlastimila Hofmana z malarstwem Veronesa, Tycjana, Giorgiona i innych mistrzów malarstwa włoskiego.

Wlastimil Hofman w pracowni

 

Wlastimil Hofman ze swoimi modelami podczas pracy
[Źródło: NAC]

 

Kolejny okres twórczości artysty wyznaczyła II wojna światowa. W 1939 roku, kiedy niemieccy hitlerowcy zaatakowali Czechosłowację, Wlastimil Hofman brał czynny udział w pomocy czeskim uchodźcom. Działania te spowodowały, że po wkroczeniu Niemiec do Polski Hofmanowie stali się narażeni na niebezpieczeństwo, toteż 3 września wyruszyli w podróż przez Tarnów i Tarnopol do Kwasilowa.Tam spotkali znajomego pułk. Ludwika Svobodę, który pomógł im wpisać się na listę tzw. Legionów Czeskich. Ten okres w życiu artysty obfitował w obrazy, dla których tematem przewodnim były sceny żołnierskie. Latem 1940 roku Hofmanowie przebywali w Orankach, później wyjechali do Moskwy. Kolejnym celem ich podróży była Turcja. Do Stambułu dotarli w czerwcu 1940 roku. Artysta stworzył wówczas cykl obrazów przedstawiających Hagię Sophię i wiele pejzaży orientalnych. Następnie Hofmanowie udali się do Palestyny, gdzie żyli w ciężkich warunkach materialnych. Artysta malował wówczas małe pejzaże na wieczkach od konserw i portrety na zamówienie, które pozwalały Hofmanom przeżyć trudne czasy. W 1943 roku przeprowadzili się do Jerozolimy. Na początku 1946 roku odbyli podróż do Egiptu oraz Neapolu, dotarli również do Pragi i w końcu, w czerwcu 1946 roku - do Krakowa. Niestety niesprzyjające warunki życia i pracy oraz nowe spojrzenie na sztukę krytyki artystycznej zmusiły Hofmanów do przeprowadzki do Szklarskiej Poręby. Nowym domem rodziny stała się willa przy ul. Spokojnej, nazwana później Wlastimilówką. W tym okresie artysta zarabiał na życie malując portrety mieszkańców i turystów oraz obrazy religijne do wnętrz kościelnych. Kolejne lata twórczości malarza nadal obfitowały w liczne wystawy.
Opisany okres II wojny światowej stanowi widoczną cezurę w twórczości Wlastimila Hofmana – jego dzieła w tego etapu charakteryzują się ograniczeniem treści symbolistycznych, swoistym uproszczeniem kompozycyjnym oraz ciemniejszą gamą barwną.

Wlastimil Hofman, Wędrówka życia - autoportret

 

Wlastimil Hofman, "Wędrówka życia - autoportret artysty" (1966), kolekcja prywatna
Fot. Krakowski Dom Aukcyjny

 

W 1968 roku zmarła żona malarza, dwa lata później – 6 marca 1970 roku, zmarł Wlastimil Hofman.

Płodne artystycznie życie malarza obfitowało w wystawy jego prac organizowane w kraju i za granicą – m.in. w Wiedniu, Monachium, Berlinie, Pradze, Paryżu, Rzymie i Jerozolimie. Wlastimil Hofman należał do grona członków Związku Artystów Czeskich „Mánes”, Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" oraz Salonu Narodowego Francji. W 1907 roku, jako pierwszy Polak, został członkiem Wiener Secession.
Artysta został uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami, m. in. Złotym Medalem za zasługi na polu sztuki (1929), Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski (1938), Orderem Białego Lwa (1948) czy Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1961).
Dzieła Wlastimila Hofmana znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i muzealnych, m.in. w zbiorach Muzeum – Dom Wlastimila Hofmana w Szklarskiej Porębie, Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Poznaniu, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze czy Galerii Obrazów we Lwowie.

 

 

Poszukujemy prac artysty

 


Zabrania się kopiowania, publikowania, rozpowszechniania tekstów oraz fotografii znajdujących się na stronie www.galeria-attis.pl. Zgodnie z Ustawą o⠀Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz. U. 94 Nr 24 poz. 83, sprost.: Dz. U. 94 Nr 43 poz. 170).

 

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

 

niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
x
«
»