SZCZYGLIŃSKI Henryk

Henryk Szczygliński

 

Henryk Szczygliński, "Autoportret", Muzeum Narodowe w Warszawie
[Źródło: Cyfrowe MNW]

 

 

Henryk Szczygliński urodził się w 1881 roku w Łodzi, zmarł w 1944 roku w Warszawie. Był jednym z najwybitniejszych uczniów Jana Stanisławskiego i przedstawicieli tzw. krakowskiej szkoły pejzażu.
Wykształcenie artystyczne zdobywał początkowo w łódzkiej Szkole Rysunkowej Witolda Wołczackiego, później zaś, odrzuciwszy stypendium w petersburskiej ASP, w Monachium, gdzie uczył się m.in. u Antona Ažbego oraz u Stanisława Grocholskiego. Następnie w latach 1899-1907 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w pracowniach takich artystów jak: Jacek Malczewski, Teodor Axentowicz, Leon Wyczółkowski czy, co najistotniejsze dla rozwoju twórczości młodego malarza - Jan Stanisławski. Artysta włączał się w społeczną działalność artystyczną, był współzałożycielem kabaretu Zielony Balonik, dla którego tworzył projekty plakatów i zaproszeń. Działał też jako członek Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”.
W okresie I wojny światowej Henryk Szczygliński wstąpił do Legionów Polskich. Z tego czasu pochodzą niezwykle interesujące szkice malarza.
Po wojnie, w 1917 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie sprawował np. funkcję prezesa Warszawskiego Towarzystwa Artystycznego. Był członkiem Towarzystwa Polskich Artystów Grafików oraz Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.
W 1921 roku, wraz z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim oraz Henrykiem Nowiną-Czernym założył w Toruniu Zakład Graficzny „Sztuka”, którego działalność skupiała się na litografii.

Główną domeną twórczości malarza były dekoracyjne pejzaże i weduty, nierzadko ujmowane nocną porą i uzupełniane sztafażem. Artysta wykonywał również martwe natury. Dominantę kolorystyczną prac malarza zwykle stanowią odcienie fioletu, różu i błękitu. W pełnych świetlnych niuansów obrazach Henryka Szczyglińskiego wyczuwalny jest wpływ estetyki secesji oraz inspiracje sztuką japońską.
Artysta uprawiał również grafikę, najczęściej litografię barwną.
Duża część dorobku artystycznego malarza spłonęła podczas pożaru jego warszawskiej pracowni w 1937 roku.

Henryk Szczygliński często pokazywał swoje prace na wystawach krajowych, na których zdobywał zresztą liczne nagrody i wyróżnienia. Debiutował w 1902 roku na I Ogólnopolskim Salonie Okrężnym Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. Kilkakrotnie uczestniczył również w ekspozycjach zagranicznych, m.in. w Wiedniu i Wenecji.
W 1932 roku artysta otrzymał dyplom honorowy od Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.

Prace Henryka Szczyglińskiego znajdują się w wielu kolekcjach muzeów w Polsce, m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie, Warszawie, Poznaniu i Wrocławiu, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi czy Muzeum Śląskim w Katowicach.

 

Poszukujemy prac artysty

 

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt