RODZIŃSKI Stanisław

RODZIŃSKI Stanisław
RODZIŃSKI StanisławRODZIŃSKI StanisławRODZIŃSKI Stanisław
Tytuł:

Martwa natura vanitas (1980/84)

Technika:olej, płótno
Wymiary:100 x 75 cm
Uwagi:
Sygnowany i opisany na odwrocie: "STANISŁAW RODZIŃSKI | MARTWA | NATURA | VANITAS | 1980/84"
Cena:9400 zł rezerwuj

STANISŁAW RODZIŃSKI - NOTA BIOGRAFICZNA

Stanisław Rodziński urodził się w 1940 roku, zmarł w 2021 roku. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Emila Krchy. Dyplom obronił w 1963 roku. Wraz z zakończeniem studiów rozpoczął pracę pedagogiczną w krakowskim Liceum Plastycznym. Od 1968 roku regularnie publikował teksty o sztuce. Od 1972 do 1980 roku Stanisław Rodziński prowadził pracownię malarstwa i rysunku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W 1981 roku Stanisław Rodziński powrócił z Wrocławia do Krakowa i rozpoczął pracę pedagogiczną na macierzystej uczelni: początkowo prowadził pracownię malarstwa, w latach 1993-96 pełnił funkcję dziekana Wydziału Malarstwa, a w latach 1996-2002 funkcję rektora.  Stanisław Rodziński aktywnie uczestniczył w ruchu kultury niezależnej lat 80. Malarz należał do grona sygnatariuszy deklaracji Towarzystwa Kursów Naukowych (tzw. latający uniwersytet).

Stanisław Rodziński był członkiem Komisji Architektury i Sztuki Sakralnej przy Archidiecezji Krakowskiej. Zajmował się publicystyką i teorią sztuki. Wydał kilka publikacji książkowych zawierających teksty na temat sztuki, np. Sztuka na co dzień i od święta (1999), Obrazy czasu (2001), Mój szkicownik (2005), Autoportret malarza (2012).

Malarstwo Stanisława Rodzińskiego

Stanisław Rodziński tworzył nastrojowe pejzaże, bliskie swoją stylistyką abstrakcji. Obrazy artysty charakteryzuje ciemna kolorystyka z intensywnymi akcentami żywych kolorów. Ekspresyjny dukt pędzla pozostawia na płótnach wyraźną fakturę, co stanowi cechę charakterystyczną tych prac.
Stanisław Rodziński tworzył również prace o tematyce religijnej. W przedstawieniach Drogi Krzyżowej artysta malując sceny z pasji Chrystusa przedstawiał uniwersalny problem cierpienia. Stanisław Rodziński wzmacniał taką wymowę obrazów wplatając w malowane sceny współczesne postacie (np. mężczyznę z kijem baseballowym w scenie upadku Chrystusa z kościoła w Mistrzejowicach).

Stanisław Rodziński - nagrody

Artysta był stypendystą m.in. Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II w Rzymie (1985) oraz Fundacji Janineum w Wiedniu (1994). Malarz został nagrodzony m.in. Złotym Medalem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (1977), Złotą Odznaką Związku Polskich Artystów Plastyków (1978), Nagrodą Miasta Krakowa (1981), Nagrodą Muzeum Archidiecezji Warszawskiej (1985), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pracę artystyczną i eseistykę. Artysta był stypendystą Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II w Rzymie (1985), Fundacji Janineum w Wiedniu (1994). Publikuje teksty o sztuce na łamach m.in. "Tygodnika Powszechnego" i "Znaku". Jest członkiem Komisji Architektury i Sztuki Sakralnej przy Archidiecezji Krakowskiej.

 

WYBRANE WYSTAWY INDYWIDUALNE STANISŁAWA RODZIŃSKIEGO:

1964 - Galeria Pegaz, Zakopane;
1965 - Galeria ZPAP (obecnie Pryzmat), Kraków;
1966 - BWA, Nowy Sącz;
1967 - TPSP, Warszawa, Galeria Arkady, Kraków;
1990/1991 - BWA w Krakowie/BWA w Olsztynie/BWA w Toruniu;
1992 - Instytut Polski w Paryżu;
1992 - Galeria u Jezuitów w Poznaniu;
1993 - Krakowska Galerii;
1995 - Galeria Kordegarda.

 

ARTYKUŁY NA TEMAT STANISŁAWA RODZIŃSKIEGO

"Malarz Rodziński jest religijnym egzystencjalistą, bliżej mu do Kierkegaarda i Brandstaettera niż do Newmana, Eliota czy nawet Nowosielskiego. Powiązania realistyczno-analityczne w myśli filozoficznej jak i plastycznej są artyście chyba obce. Widzenie wszystkiego poprzez pewien obraz, w którym cierpienie jawi się jako siła wciągająca, będąca przede wszystkim wizją Przemienienia przezwyciężającą tragedię jest osią twórczości Rodzińskiego. Mieści się on zarazem w jednej i drugiej tradycji. To cecha najbardziej charakterystyczna dla mocnych, gwałtownych, emocjonalnych i bardzo indywidualnych obrazów Rodzińskiego. Już od pierwszych Piet, Ukrzyżowań czy innych obrazów z tematami religijnymi, Rodziński wypracował sobie własny styl będący indywidualnym rysem wynikającym z determinacji czasu i otoczenia."

Grzegorz Bednarski, Stanisław Rodziński, Malarstwo Nagroda Okręgu Krakowskiego ZPAP im. Witolda Wojtkiewicza, Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Krakowski, Kraków, ul. Łobzowska 3, s. 16.

 

"W swoim kształtowaniu pejzażu Rodziński wiele zawdzięcza twórczości Nicolas De Staela: w bardzo osobisty sposób potrafił przetransportować pamięć tamtych gwałtownych, syntetyczną plamą barwną budowanych odcisków widzialności, we własną, liryczną, z nutą tragizmu, wizję pejzażu. Ten pejzaż - znak doznania - ma u Rodzińskiego nośność malarskiej metafory: i wówczas, gdy malarz, któremu zawsze bliski był obszar rosyjskiej kultury i rosyjskiego losu, maluje dedykowaną Herlingowi Gruzińskiemu Północ, lodowato-szarą, ze zgrzebno-złowrogą sylwetą largowej "wyszki" i kiedy maluje Miasto z prostym jak ideogram, czarno obwiedzionym kształtem domu na tle nieba o czerni zakłóconej i rozmytej jasnością świateł tężejących w brutalnie różowy gęsty opar (...)"

Joanna Pollakówna, O wystawie w Kordegardzie, "Tygodnik Powszechny", Warszawa, grudzień 1994. [za: Stanisław Rodziński, Malarstwo Nagroda Okręgu Krakowskiego ZPAP im. Witolda Wojtkiewicza, Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Krakowski, Kraków, ul. Łobzowska 3, s. 16.]

 

Poszukujemy prac artysty

NIEDOSTĘPNE OBRAZY STANISŁAWA RODZIŃSKIEGO

niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
x
«
»