RUDZKA-CYBISOWA Hanna

Hanna Rudzka-Cybisowa urodziła się w 1897 roku, zmarła w 1988 r. w Krakowie. Studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Miłosza Kotarbińskiego, następnie, od 1921 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni malarstwa Józefa Pankiewicza. W 1924 roku wraz z pozostałymi uczniami mistrza wyjechała do Paryża doskonalić warsztat i poznawać historię malarstwa we francuskich galeriach sztuki. W pracowni Pankiewicza Hanna Rudzka poznała swojego przyszłego męża, Jana Cybisa. Twórczość malarska artystki obejmuje pejzaże, martwe natury i portrety. Charakterystyczną cechą stylu malarki jest rozbicie kompozycji na kilka planów utrzymanych w naprzemiennie ciepłych i jasnych kolorach. Początkowo artystka stosowała jasną, świetlistą paletę barw. W późnym okresie swojej twórczości rozszerzyła kolorystykę swoich prac o ciemne odcienie czerwieni, brązy i fiolety. Artystka brała udział w wielu zbiorowych ekspozycjach sztuki polskiej we Francji i Stanach Zjednoczonych. Duża retrospektywna wystawa indywidualna jej malarstwa odbyła się w 1971 roku w Muzeum Narodowym w Krakowie. Hanna Rudzka Cybisowa była laureatką wielu nagród i wyróżnień; Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski (1964), Nagrody I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości (1965) i II Grand Prix International d"Art Contemporain Monte Carlo (1966).

 

TEKSTY NA TEMAT ARTYSTKI

Leszek Dutka, „Moja Profesor”

„Prof. Hanna Rudzka-Cybis zawsze doceniała sztukę o innych założeniach, jeśli była ona poważna w swej realizacji. Chwaliła swych studentów, gdy podążali własną drogą. Pani Profesor była niezmiernie fascynującym nauczycielem, stwarzającym niepowtarzalną atmosferę.”

Leszek Dutka, „Moja Profesor” [w:] Hanna Rudzka-Cybis, red. Stefania Krzysztoforowicz-Kozakowska, Kraków 2007, s. 10.


Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska, „Maluję, bo muszę” Hanna Rudzka-Cybis

„Okres paryski, planowany przez kapistów na kilka miesięcy, trwał od roku 1924 do 1931. Czas ten był dla członków komitetu paryskiego, w tym także Hanny Rudzkiej-Cybis, okresem intensywnej pracy malarskiej. Lata spędzone we Francji były dla niej czasem budowania własnego image jako malarki, okresem ciągłych poszukiwań, a równocześnie wielkiego spełniania się artystycznego. My teraz bardzo dużo pracujemy, żyjemy głównie i tylko malarstwem, wystawami, książkami (…). Pracować tylko pracować, nie masz pojęcia, co to za rozkosz jest malować- te entuzjastyczne słowa skierowane zostały w liście datowanym na 21 lutego 1926 do matki.”

„Lata 1931-1939 to czas ugruntowania się deklaracji malarskiej Hanny Rudzkiej-Cybis. W tym okresie jej malarstwo nabrało charakterystycznych cech, wśród których na pierwszy plan wybija się uznanie treści, przedmiotu lub na natury jedynie za pretekst do wprowadzania zestawień barwnych; stosowała również „grę barwną”, doprowadzającą malowaną treść niemal do abstrakcji. Te zabiegi formalne nie spowodowały jednak zakłócenia czytelności motywów. Za główny warunek stworzenia obrazu Rudzka-Cybis przyjęła koncepcję malarską uzależnioną nie tylko od przeżycia malarskiego, ale także od kontemplacji.”

„W czasie wojny Hanna Rudzka-Cybis podjęła trud, związany przecież z wielkim ryzykiem, niesienia pomocy ludziom prześladowanym przez władze okupacyjne. Jedną z tych osób był przedwojenny komunista, członek KPP, a także Grupy Krakowskiej, ciężko chory rzeźbiarz Henryk Wiciński, którego przechowywała w swoim mieszkaniu od początku wojny wraz z jego siostrą Janiną, także komunistką.”

„W latach II wojny światowej malowanie było dla Hanny Rudzkiej-Cybis mocno utrudnione. Na przeszkodzie stała przede wszystkim bardzo absorbująca praca w Kawiarni Artystów. Nie bez znaczenia były organizowane przez nią akcje ratowania ludzi i związane z tym niekorzystne warunki mieszkaniowe.”

Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska, „Maluję, bo muszę” Hanna Rudzka-Cybis, red. Stefania Krzysztoforowicz-Kozakowska, Kraków 2007, s. 16-74.

 

Poszukujemy prac artystki

 

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt

Aukcja dzieł sztuki

Inkografie Edwarda Dwurnika