BŁOCKI Włodzimierz

 

WŁODZIMIERZ BŁOCKI - NOTA BIOGRAFICZNA

Włodzimierz Błocki urodził się w 1885 roku we Lwowie, zmarł w 1920 roku w Zakopanem. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Floriana Cynka, Konstantego Laszczki oraz Leona Wyczółkowskiego. W 1911 roku wraz z przyjacielem, Teodorem Grottem, odbył podróż do Włoch, która zaowocowała wspólnym wydaniem teki akwafort z widokami z Florencji. Następnie powrócił do rodzinnego Lwowa, gdzie szybko zyskał sławę i uznanie jako malarz. Tworzył wówczas przede wszystkim portrety i sceny rodzajowe utrzymane raczej w wąskiej, ciemnej kolorystyce.
W 1914 roku Włodzimierz Błocki wyjechał do Francji. Będąc w Paryżu zachwycił się impresjonizmem, co wyraźnie przełożyło się na jego twórczość i jest widocznie przede wszystkim w rozjaśnieniu palety barwnej i zwiększonej wrażliwości na światło, odtąd wypełniające krajobrazy i sceny parkowe malowane przez artystę.

Artysta zajmował się malarstwem sztalugowym i grafiką. Tworzył w technice olejnej, pastelowej oraz akwarelowej. Malował portrety, akty, sceny rodzajowe i martwe natury. Wydał również tekę grafik o tematyce erotycznej pt. „Złote storczyki”.
Pierwsza indywidualna wystawa artysty miała miejsce w 1911 roku we Lwowie. Dzieła Włodzimierza Błockiego znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie oraz kolekcji Biblioteki Jagiellońskiej.

 

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

 

niedostępne

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt

x
«
»