ŻELECHOWSKI Kasper

KASPER ŻELECHOWSKI - NOTA BIOGRAFICZNA

Kasper Żelechowski

Kacper Żelechowski - artysta malarz. Fotografia sytuacyjna (1924) [Źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe]

Kasper Żelechowski urodził się w 1863 roku, zmarł w 1942 r. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz w Akademii w latach 1879-1889 (pracownia Jana Matejki). Artysta kontynuował naukę w Monachium w pracowni Karla Rauppa. W ostatnim roku studiów za obraz „Wywłaszczenie” otrzymał II miejsce na konkursie TZSP oraz brązowy medal na Wystawie Powszechnej w Paryżu. Malarz po studiach mieszkał na stałe w Krakowie. Był współtwórcą kabaretu "Zielony Balonik" oraz Sekcji Plastyków Związku Legionistów w Krakowie. Należy wspomnieć o jego udziale w tworzeniu "Panoramy Tatr" jednego z największych płócien w polskim malarstwie. W 1937 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jego styl malarski znacznie odbiegał od realizmu i szczegółowości Jana Matejki. Żelechowski preferował dynamiczne, energiczne uderzenia pędzla, które upodabniały jego prace do twórczości Wyspiańskiego czy Mehoffera. Malował głównie sceny rodzajowe, pejzaże i portrety. W jego dorobku znaleźć można wiele nawiązań do ludowości.

Przykładem tego może być praca "Dziewczyna w czerwonej chuście". Artysta przedstawił na pierwszym planie młodą uśmiechniętą dziewczynę, która jest ubrana w białą bluzkę oraz czerwoną chustę. Jej strój wskazuje, że jest to krakowianka. Utrzymane w tym tonie portrety wiejskich kobiet, uchwyconych na tle natury, przy codziennych czynnościach lub podczas zabawy stanowią charakterystyczny rys twórczości Żelechowskiego.

Artysta również często utrwalał kobiety z wyższych warstw społecznych, a także tworzył nastrojowe akty, często pastelem i węglem na czerpanym papierze. Jego portrety zawsze cechowały się umiejętnością uchwycenia cech charakteru modela.

Kolejnym ciekawym, choć rzadszym przejawem jego twórczości były pejzaże przepojone nostalgią oraz dzieła o wymowie symbolicznej i baśniowej, np. „Strach”, „Wizja”, „Błędne ogniki”.

Brał udział w licznych wystawach, między innymi w Wystawie Sztuki Krakowskiego Związku Artystów Plastyków w Lublinie w 1924 roku oraz w wystawie autoportretów w Krakowie w 1929 roku. Ponadto tworzył freski dla dla katedry kieleckiej i obrazy sakralne dla kościołów Krakowa i Łańcuta. Żelechowski jest często identyfikowany z grupą malarzy, w której skład wchodzili Włodzimierz Tetmajer, Wincenty Wodzinowski i Ludwik de Laveaux. Łączyło ich zainteresowanie zwyczajami, życiem i kulturą chłopów.

O tej tendencji w polskiej sztuce Tadeusz Dobrowolski pisał:
„artyści widzieli w metaforycznie pojmowanej wsi bronowickiej (krakowskiej i polskiej) jakąś ogromną pracownię malarską pod otwartym niebem, oświetloną promieniami pogodnego nieba, to znowu przyciemnioną welonem obłoków, co pozwoliło albo na tworzenie radosnych, wielobarwnych obrazów, albo minorowych w kolorze, nastrojowych i szarych.”

Tadeusz Dobrowolski, "Nowoczesne Malarstwo Polskie", t. 2,Wrocław 1960.

Artysta brał udział w licznych wystawach, między innymi w Wystawie Sztuki Krakowskiego Związku Artystów Plastyków w Lublinie w 1924 roku oraz w wystawie autoportretów w Krakowie w 1929 roku. Ponadto tworzył freski dla dla katedry kieleckiej i obrazy sakralne dla kościołów Krakowa i Łańcuta.

 

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

 

niedostępne

 

niedostępne

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt

Inkografie Edwarda Dwurnika

Szukasz prezentu