PAUTSCH Fryderyk

FRYDERYK PAUTSCH - NOTA BIOGRAFICZNA

Fryderyk Pautsch urodził się w 1877 roku w Delatynie k. Stanisławowa, zmarł w 1950 roku w Krakowie. Przez krótki czas studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, później na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1899-1907 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Unierzyskiego oraz Leona Wyczółkowskiego, z przerwą w latach 1904-1905, kiedy to pobierał nauki w paryskiej Académie Julian u Jean-Paula Laurensa. Na przełomie 1903 i 1904 roku, wraz z Władysławem Jarockim i Kazimierzem Sichulskim przebywał na Pokuciu i wraz z nimi utrwalał w formie malarskiej zwyczaje i codzienne życie Hucułów.
Prowadził działalność dydaktyczną, w latach 1912-1919 był profesorem malarstwa dekoracyjnego we wrocławskiej Akademii Sztuki, w latach 1919-1925 pełnił funkcję dyrektora w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu, następnie, od 1925 roku, wykładał na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1908 roku Pautsch był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, od 1912 wiedeńskiego Hagenbundu. Artysta był również współorganizatorem poznańskiej Grupy Świt (1921-1926), a w 1925 roku został przyjęty do Société Nationale des Beaux-Arts.

Brał udział w licznych wystawach w kraju i za granicą. Artysta często wyjeżdżał na Huculszczyznę i do Czech. Lata I wojny światowej spełnił na froncie, został wcielony do armii austriackiej, dla której to dokumentował działania wojenne. Młodopolska twórczość artysty charakteryzuje się dynamiką, realizmem podsyconym stylistyką ekspresjonistyczną i secesyjną dekoracyjnością. Fryderyk Pautsch malował przede wszystkim obrazy inspirowane folklorem huculskim i podhalańskim, był jednym ze słynnej trójki zaprzyjaźnionych ze sobą malarzy lwowskich (obok Kazimierza Sichulskiego i Władysława Jarockiego) zafascynowanych kulturą górali. Artysta podejmował również tematykę batalistyczną i religijną, malował pejzaże, martwe natury oraz portrety. Wczesna twórczość artysty wykazuje tendencje symbolistyczne, później malarz ostatecznie zwraca się w kierunku wspomnianego już nurtu naturalistyczno-ekspresjonistycznego.

Najczęściej podejmowany w tej stylistyce temat folkloru nie był przez artystę traktowany w kategoriach malowniczej ludowości, a raczej naznaczany pewnym przerysowaniem rzeczywistości. Efekt ten uzyskiwał poprzez środki formalne: deformację silnie podkreślanego konturu, mocne kontrasty barwne i ucięcia kadru. Najbardziej ekspresyjne, najsilniej zbrutalizowane dzieła z dorobku artysty pochodzą z czasu I wojny światowej, np. „Wywóz transportów z Serbii”. Fryderyk Pautsch zajmował się również rysunkiem i ilustracją, współpracował z czasopismami satyrycznymi, m.in. ze „Szczutkiem”. Rysunki artysty charakteryzują się oszczędnym traktowaniem tła i bardzo dynamiczną, mocną linią (np. „Najnowsza moda”).

BIBLIOGRAFIA
1. Lewicka-Morawska A., Machowski M., Rudzka M. A., Słownik malarzy polskich, t. I: Od średniowiecza do modernizmu, Warszawa 1998, s. 156.
2. Małkiewicz B., Pautsch Fryderyk, [w:] Nowoczesne malarstwo polskie. Katalog zbiorów pod redakcją Zofii Gołubiew, cz. 2: Kozakowska S., Małkiewicz B., Malarstwo polskie od około 1890 do 1945 roku, Kraków 1997, s. 319 („Katalogi zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie”).
3. Pautsch Fryderyk, [w:] Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, red. A. Górska, Kraków 2011, s. 484-485.

 

Poszukujemy prac artysty

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

niedostępne

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt

Przyjmujemy obiekty na aukcje
Inkografie Edwarda Dwurnika