FABIJAŃSKI Stanisław

 

STANISŁAW FABIJAŃSKI - NOTA BIOGRAFICZNA

Stanisław Fabijański urodził się w 1865 roku w Paryżu, zmarł w 1947 roku w Krakowie. Był synem artysty malarza Erazma Rudolfa Fabijańskiego.
W 1880 roku rozpoczął naukę w prywatnym atelier rzeźbiarskim Leonarda Marconiego we Lwowie. W latach 1883-1888 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Władysława Łuszczkiewicza, Floriana Cynka i Jana Matejki. Następnie, aż do roku 1890, kontynuował naukę w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Aleksandra Wagnera. Odbył liczne podróże artystyczne do Włoch i Francji. Ostatecznie osiadł na stałe w Krakowie.

W młodym wieku artysta, poza malarstwem, zajmował się rzeźbą, w 1904 zaprojektował secesyjny serwis fajansowy "Źródło". Malował natomiast głównie w technice akwarelowej, rzadziej w olejnej. Zyskał sławę i uznanie jako malarz zabytkowych miast. Wiele jego prac przedstawia historyczne budynki i nieistniejące już zaułki Krakowa. Tworzył także portrety, sceny rodzajowe, martwe natury z kwiatami oraz obrazy o tematyce batalistycznej. Zajmował się także ilustracją i sztuką plakatu, projektował witraże.
Jedną z ciekawych domen jego twórczości są monochromatyczne, malowane odcieniami szarości widoki Krakowa i jego zabytków (m.in. Wawelu, Rynku Głównego czy Placu Mariackiego), nierzadko wykonywane w typie nokturnu.

Począwszy od 1896 roku brał udział w licznych wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, eksponował w krakowskim, warszawskim, poznańskim i lwowskim TPSP, w Stowarzyszeniu Artystów Polskich, warszawskiej "Zachęcie" i Salonie Aleksandra Krywulta. Prezentował swoje prace także na międzynarodowych ekspozycjach sztuki polskiej w Monachium i Brukseli.

Dzieła Stanisława Fabijańskiego znajdują się w wielu kolekcjach muzealnych, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, Warszawie, Poznaniu i Szczecinie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Okręgowym w Tarnowie czy Lwowskiej Galerii Sztuki.

 

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

 

niedostępne
niedostępne
niedostępne
niedostępne
x
«
»