BEREŹNICKI Kiejstut

BEREŹNICKI Kiejstut
BEREŹNICKI KiejstutBEREŹNICKI Kiejstut

BEREŹNICKI Kiejstut BIO

Tytuł:Posiłek Stanisława (2000)
Technika:olej, płótno
Wymiary:51 x 60 cm
(wymiary z oprawą: 58 x 68 cm)
zapytaj o cenę Praca oprawiona
BEREŹNICKI Kiejstut
BEREŹNICKI KiejstutBEREŹNICKI Kiejstut

BEREŹNICKI Kiejstut BIO

Tytuł:Kompozycja II - studium postaci (1979)
Technika:olej, płótno
Wymiary:82 x 67,5 cm
(wymiary z oprawą: 94 x 80 cm)
zarezerwowane Praca oprawiona

 

KIEJSTUT BEREŹNICKI - NOTA BIOGRAFICZNA

 
KIEJSTUT BEREŹNICKI urodził się w 1935 roku w Poznaniu. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) w Gdańsku w pracowniach: prof. Stanisława Teisseyre"a, prof. Jacka Żuławskiego. Dyplom uzyskał w 1958 roku. W 1960 roku rozpoczął pracę pedagogiczną na tejże uczelni. Począwszy od 1982 roku, artysta kieruje własną pracownią malarstwa. W latach 1981-1984 pełnił funkcję prorektora.

 
W 1962 roku tuż po zakończeniu studiów został wyróżniony Nagrodą im. Piotra Potworowskiego. W latach 60. artysta brał udział w licznych krajowych wystawach: Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie (1964, 1968, 1970, 1980, 964 i 1968), Porównania (1965, 1967, 1975). Artysta wielokrotnie otrzymał Nagrody Ministra Kultury i Sztuki w latach: 1971, 1977, 1985, 1991. Za swoją działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1969) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985).

 
Twórczość artysty jest podzielona na etapy. W latach 60. malarz inspirował się głównie martwą naturą. Wówczas malował wyłącznie ten temat. W latach 70. inspirował się głównie scenami chrystologicznymi oraz pasyjnymi. Następnie (w latach 80.) został zapoczątkowany cykl prac przedstawiający sceny z chorągwiami oraz martwe natury z motywem "arma Christi". Lata 90. to czas kiedy powstała seria prac karnawałowych przedstawiające uczty, procesje. Należy wspomnieć, że temat martwej natury przewijał się przez wszystkie okresy jego twórczości.

 
Kiejstuta Bereźnickiego określano jako "neotradycjonalistę w obrębie neofiguracji". To określenie idealnie charakteryzuje zespolenie w twórczości artysty wątków tenebryzmu oraz syntetycznego traktowania postaci. Warto wspomnieć, że artysta czerpie w warstwie kompozycyjnej oraz ikonograficznej z malarstwa siedemnastowiecznych Holendrów. Początkowo w obrazach malarza można dostrzec "horror vacui", od którego z czasem zaczął odstępować. Kolorystyka prac początkowo była zdominowana przez skalę chłodną, z przewagą błękitów w kolejnych okresach pojawiły się ugry i czernie oraz czerwienie. Na początku twórczości farba była kładziona gęsto, tworząc grubą fakturę jednak w miarę jej rozwoju, warstwa malarska była coraz cieńsza, tworząc laserunki.

 
Martwe natury w twórczości artysty charakteryzują się zestawieniem zwykłych przedmiotów z symbolami vanitatywnymi (czaszki, klepsydry). W kompozycjach figuralnych odczuwalna jest stylizacja postaci. Ciała są charakterystycznie wydłużone. Pojawiają się duże oczy w kształcie migdałów oraz ściśnięte usta zaznaczone cienką linią. Te cechy pojawiają się we wszystkich postaciach na obrazach artysty. Prace Kiejstuta Bereźnickiego mają ciemną kolorystykę. Obrazy najczęściej utrzymane są w jednej tonacji barwnej. Światłocień w pracach jest mocno zaznaczony. Oświetlone punktowo twarze postaci wybijają się z mroku. Sposób rozłożenia cieniowania wskazuje na sztuczne światło.

 

ARTYKUŁY NA TEMAT ARTYSTY

 

Wojciech Zamorzyński

 
"Kiedy ogląda się stare zdjęcia z rodzinnego albumu Kiejstuta Bereźnickiego, wydaje się, że to właśnie w nich tkwi klucz do odczytanie jego malarstwa. Twórczość artysty cała zanurzona jest w przeszłości, która dla niego samego z biegiem lat zyskuje na znaczeniu. Przywołane z klisz pamięci dawne wspomnienia zostały utrwalone poprzez doświadczenie – przedstawione na płótnach jakby w momencie przejścia z czasowości do bezczasowości".

Wojciech Zamorzyński, Tekst w katalogu Kiejstut Bereźnicki Pięćdziesiąt lat pracy twórczej, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2008, s. 7.

 
Elżbieta Kal, Rudymenty: przestrzeń, kolor, materia, czas. Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego.

 
"Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego istnieje w zbiorowej świadomości blisko pół wieku, tyle czasu bowiem minęło od debiutu artysty na przełomie lat 50. i 60. XX wieku. Większość wypowiedzi krytycznych o jego twórczości podkreśla stałość, niezmienność plastycznej wizji , pozytywny konserwatyzm, który polega na konsekwentnym uprawianiu malarstwa figuratywnego, zakorzenionego w europejskiej tradycji".

 
Elżbieta Kal, Rudymenty: przestrzeń, kolor, materia, czas. Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego, Tekst w katalogu Kiejstut Bereźnicki Pięćdziesiąt lat pracy twórczej, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2008, s. 11.