galeria sztuki attis


jak kupić

Wystawy

media o nas

nowe

aktualności

usługi

jak sprzedać

O Galerii

Kontakt

samp   cinoa









Aktualności

Data dodania: 2017-05-31

Najnowsza oferta prac w naszej Galerii - maj/czerwiec 2017


Zapraszamy do zapoznania się z najnowszą ofertą prac.

W najnowszej ofercie Galerii pojawiły się prace takich artystów jak:

* EDWARD DWURNIK

"Politechnika" (2017)

Inne prace artysty.

* RAFAŁ OLBIŃSKI

"Madame Butterfly"

Inne prace artysty.


* JERZY DMITRUK

"Rozmowa z kwiatem"

Inne prace artysty.


* KIEJSTUT BEREŹNICKI - nowy artysta w naszej Galerii

urodził się w 1935 roku w Poznaniu. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) w Gdańsku w pracowni prof. Stanisława Teisseyre"a prof. Jacka Żuławskiego. Dyplom uzyskał w 1958 roku. W 1960 roku rozpoczął pracę pedagogiczną na tejże uczelni. Począwszy od 1982 roku, artysta kieruje własną pracownią malarstwa. W latach 1981-1984 pełnił funkcję prorektora.

W 1962 roku tuż po zakończeniu studiów został wyróżniony Nagrodą im. Piotra Potworowskiego. W latach 60. artysta brał udział w licznych krajowych wystawach: Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego
w Szczecinie (1964, 1968, 1970, 1980, 964 i 1968), Porównania (1965, 1967, 1975).  Artysta wielokrotnie otrzymał Nagrody Ministra Kultury i Sztuki w latach: 1971, 1977, 1985, 1991. Za swoją działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1969) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985).

Twórczość artysty jest podzielona na etapy. W latach 60. malarz inspirował się głównie martwą naturą. Wówczas malował wyłącznie ten temat. W latach 70. inspirował się głównie scenami chrystologicznymi oraz pasyjnymi. Następnie (w latach 80.) został zapoczątkowany cykl prac przedstawiający sceny z chorągwiami oraz martwe natury z motywem "arma Christi". Lata 90. to czas kiedy powstała seria prac karnawałowych przedstawiające uczty, procesje. Należy wspomnieć, że temat martwej natury przewijał się przez wszystkie okresy jego twórczości.


Kiejstut Bereźnicki "Posiłek dla Stanisława" (2000)


Kiejstuta Bereźnickiego określano jako "neotradycjonalistę w obrębie neofiguracji". To określenie idealnie charakteryzuje zespolenie w twórczości artysty wątków tenebryzmu oraz syntetycznego traktowania postaci. Warto wspomnieć, że artysta czerpie w warstwie
kompozycyjnej oraz ikonograficznej z malarstwa siedemnastowiecznych Holendrów. Początkowo w obrazach malarza można dostrzec "horror vacui", od którego z czasem zaczął odstępować. Kolorystyka prac początkowo była zdominowana przez skalę chłodną, z przewagą błękitów w kolejnych okresach pojawiły się ugry i czernie oraz czerwienie. Na początku twórczości farba była kładziona gęsto, tworząc grubą fakturę jednak w miarę jej rozwoju, warstwa malarska była coraz cieńsza, tworząc laserunki.

Martwe natury w twórczości artysty charakteryzują się zestawieniem zwykłych przedmiotów z symbolami vanitatywnymi (czaszki, klepsydry). W kompozycjach figuralnych odczuwalna jest stylizacja postaci. Ciała są charakterystycznie wydłużone. Pojawiają się duże oczy w kształcie migdałów oraz ściśnięte usta zaznaczone cienką linią. Te cechy pojawiają się we wszystkich postaciach na obrazach artysty.

Prace Kiejstuta Bereźnickiego mają ciemną kolorystykę. Obrazy najczęściej utrzymane są w jednej tonacji barwnej. Światłocień w pracach jest mocno zaznaczony. Oświetlone punktowo twarze postaci wybijają się z mroku. Sposób rozłożenia cieni wskazuje na sztuczne światło.


Kiejstut Bereźnicki "Kompozycja II - studium postaci" (1979)


ARTYKUŁY O ARTYŚCIE:

Wojciech Zamorzyński

"Kiedy ogląda się stare zdjęcia z rodzinnego albumu Kiejstuta Bereźnickiego, wydaje się, że to właśnie w nich tkwi klucz do odczytanie jego malarstwa. Twórczość artysty cała zanurzona jest w przeszłości, która dla niego samego z biegiem lat zyskuje na znaczeniu. Przywołane z klisz pamięci dawne wspomnienia zostały utrwalone poprzez doświadczenie – przedstawione na płótnach jakby w momencie przejścia z czasowości do bezczasowości".

Wojciech Zamorzyński, Tekst w katalogu Kiejstut Bereźnicki Pięćdziesiąt lat pracy twórczej, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2008, s. 7.


Elżbieta Kal, Rudymenty: przestrzeń, kolor, materia, czas. Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego.

"Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego istnieje w zbiorowej świadomości blisko pół wieku, tyle czasu bowiem minęło od debiutu artysty na przełomie lat 50. i 60. XX wieku. Większość wypowiedzi krytycznych o jego twórczości podkreśla stałość, niezmienność plastycznej wizji , pozytywny konserwatyzm, który polega na konsekwentnym uprawianiu malarstwa figuratywnego, zakorzenionego w europejskiej tradycji".

Elżbieta Kal, Rudymenty: przestrzeń, kolor, materia, czas. Malarstwo Kiejstuta Bereźnickiego, Tekst w katalogu Kiejstut Bereźnicki Pięćdziesiąt lat pracy twórczej, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2008, s. 11.



* STANISŁAW RODZIŃSKI - nowy artysta w naszej Galerii

urodził się w 1940 roku. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni E. Krchy. Dyplom obronił w 1963 roku. Pracę pedagogiczną rozpoczął w krakowskim Liceum Plastycznym. W latach 1993-96 pełnił funkcję dziekana Wydziału Malarstwa, a w latach 1996-2002 funkcję rektora. Stanisław Rodziński aktywnie uczestniczył w ruchu kultury niezależnej lat 80. Malarz należał do grona sygnatariuszy deklaracji Towarzystwa Kursów Naukowych (tzw. latający uniwersytet).

 

 Stanisław Rodziński "Hommage à Constant Permeke" (2011)

Artysta był stypendystą m.in. Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II w Rzymie (1985) oraz Fundacji Janineum w Wiedniu (1994). Malarz został nagrodzony m.in. Złotym Medalem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (1977), Złotą Odznaką Związku Polskich Artystów Plastyków (1978), Nagrodą Miasta Krakowa (1981), Nagrodą Muzeum Archidiecezji Warszawskiej (1985), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pracę artystyczną i eseistykę. 
Artysta był stypendystą Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II w Rzymie (1985), Fundacji Janineum w Wiedniu (1994). Publikuje teksty o sztuce na łamach m.in. "Tygodnika Powszechnego" i "Znaku". Jest członkiem Komisji Architektury i Sztuki Sakralnej przy Archidiecezji Krakowskiej.

Artysta ma w dorobku trzy publikacje zawierające szkice o sztuce: "Sztuka na codzień i od święta" (1999), "Obrazy czasu" (2001), "Mój szkicownik" (2005).

 

Stanisław Rodziński "Dom na górce" (2009)

 
Wybrane wystawy indywidualne:

1964  Galeria Pegaz, Zakopane;
1965  Galeria ZPAP (obecnie Pryzmat), Kraków;
1966 BWA, Nowy Sącz;
1967 TPSP, Warszawa, Galeria Arkady, Kraków;
1990/1991 BWA w Krakowie/BWA w Olsztynie/BWA w Toruniu;
1992 Instytut Polski w Paryżu;
  Galeria u Jezuitów w Poznaniu;
1993 Krakowska Galerii;
1995 Galeria Kordegarda.

 

Wybrane wystawy zbiorowe:

1991 Cóż po artyście w czasie narnym..., Galeria Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa;
  Triennale Stuki Sacrum w Częstochowie,
1994 44 polskich malarzy współczesnych wobec Matejki;
  175 lat ASP w Krakowie, Ronneby, Szwecja;
  "Ars pro Natura", Stuttgart;
 1996 16. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin;
   Jubileuszowa wystawa ASP, Kraków;
 

"Andrzej Wajda. To lubię", Pałac Sztuki, Kraków.

 1978

Kolor w malarstwie polskim XIX i XX w., Poznań;

 2002 Wielki Tydzień, Motyw pasyjny w sztuce polskiej XIX i XX w. Muzeum Literatury, Warszawa;
 2003 Sol Invictus, (Malarstwo a chreścijaństwo we współczesnej sztuce polskiej), Katowice;
 2005 Pamięć i uczestnictwo, wystawa w XXV rocznice Solidarności, Muzeum Narodowe, Gdańsk;
 2006 Współczesna polska sztuka sakralna, Galeria Polskiej Sztuki Sakralnej, "Dom Praczki", Kielce
2006 Sztuka stanu wojennego, Muzeum Narodowe, Wrocław,
2007 Obrazy w kolekcji Muzeum w Radomiu, Radom - Muzeum.

 

 

 Stanisław Rodziński "Wspomnienie z Amsterdamu" (2008)

Inne prace artysty w ofercie Galerii.

 

Artykuły o artyście:

Grzegorz Bednarski:

"Malarz Rodziński jest religijnym egzystencjalistą, bliżej mu do Kierkegaarda i Brandstaettera niż do Newmana, Eliota czy nawet Nowosielskiego. Powiązania realistyczno-analityczne w myśli filozoficznej jak i plastycznej są artyście chyba obce. Widzenie wszystkiego poprzez pewien obraz, w którym cierpienie jawi się jako siła wciągająca, będąca przede wszystkim wizją Przemienienia przezwyciężającą tragedię jest osią twórczości Rodzińskiego. Mieści się on zarazem w jednej i drugiej tradycji. To cecha najbardziej charakterystyczna dla mocnych, gwałtowych, emocjonalnych i bardzo indywidualnych obrazów Rodzińskiego. Już od pierwszych Piet, Ukrzyżowań czy innych obrazów z tematami religijnymi, Rodziński wypracował sobie własny styl będący indywidualnym rysem wynikającym z determinacji czasu i otoczenia."

Grzegorz Bednarski, Stanisław Rodziński, Malarstwo Nagroda Okręgu Krakowskiego ZPAP im. Witolda Wojtkiewicza, Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Krakowski, Kraków, ul. Łobzowska 3, s. 16.

 

Zadaj pytanie on-line Napisz do nas... Wyślij