DUDA-GRACZ Jerzy

Jerzy Duda-Gracz urodził się w 1941 roku w Częstochowie, zmarł 5 listopada 2004 r. Studiował na Wydziale Grafiki w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych oddział w Katowicach. Dyplom uzyskał w 1989 roku. W latach 1992-2001 wykładał na Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, następnie pracował na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Artysta uczestniczył w wielu wystawach w kraju i zagranicą m.in. w Tokio, Paryżu, Londynie, Berlinie, Moskwie, Rzymie. Stała ekspozycja prac znajduję się w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu. W 1984 roku reprezentował Polskę na Biennale Sztuki w Wenecji. W latach 1986 i 1987 eksponował swoje prace na Targach Sztuki w Kolonii oraz na EXPO" 92 w Sewilli.Charakterystyczną cechą malarstwa artysty jest karykaturalnie potraktowana postać ludzka. Artysta tworzył wielokrotnie pastisze znanych obrazów, np. "Babiego lata", J. Chełmońskiego. Należy wspomnieć, że wielokrotnie porównywano twórczość Dudy-Gracza do sztuki W. Wojtkiewicza lub P. Bruegla.

Cykle malarskie artysty: „Motywy i Portrety Polskie” (1968-1967); „Motywy, Tańce, Dialogi Polskie” (1980-1983); „Obrazy Jurajskie” (1984-1986); „Obrazy Arystokratyczno–Historyczne” (1985-1991); „Pejzaże Polskie” i „Obrazy Prowincjonalno – Gminne” od 1986 r.

Największe realizacje: „Przemienienie” - plafon w Kościele p.w. Przemienienia Pańskiego, Toporów 1995 r.; „Golgota Jasnogórska”, Klasztor O.O. Paulinów, Częstochowa 2000/2001 r.; „Chopinowi” (1999-2003).

WYSTAWY:

1978 - „Kultura Ludowa. Kultura Narodowa.”, Zachęta, Warszawa;
1979 - „Polaków Portret Własny”, Muzeum Narodowe, Kraków;
1984 - „Malarstwo Polskie XX wieku”, Muzeum Narodowe, Kraków;
1986 - „Życie Ludzi – Los Ziemi”, Zachęta, Warszawa;
1974 - „Novy Ruch Polonaise” Galeria Espace Cadin, Paryż;
1984 - „41 Międzynarodowe Biennale Sztuki” Wenecja;
1986 - 20 międzynarodowe Targi Sztuki, Kolonia;
1992 - Wystawa Światowa „EXPO ’92” Sewilla;
1999 - „Miasto i Ludzie w Sztuce Współczesnej”, Muzeum Historii M. Kraków;
1998 - „Sztuka z Polski”, Krefeld; 2000 „Osobni” Muzeum Śląskie, Katowice.

ARTYKUŁY NA TEMAT ARTYSTY

 
"Jerzy Duda-Gracz to jedna z najbardziej wyrazistych osobowości w polskiej sztuce XX wieku, artysta przez jednych jednych wielbiony, przez innych programowo zwalczany. W ocenie Polaków to właśnie Duda-Gracz zasługuje na miano najpopularniejszego polskiego malarza po 1945 roku (według ogólnopolskich badań TNS OBOP). W czasach iPhone"a i wycieczek w cyberprzestrzeń jego sztuka – paradoksalnie – wciąż nurtuje i przyciąga coraz młodszych odbiorców. Demaskator polskich wad, ludzkiej głupoty i zakłamania pozostawił nam dziedzictwo, które ciągle przywraca ład i nadaje sens wszechogarniającemu chaosowi.

 
Sukces Jerzego Dudy-Gracza wynika z wielkiej uczciwości i przeświadczenia o przewodniej roli sztuki, w której sam artysta upatrywał sens swojego życia. To także wynik wielkiej miłości, graniczącej z obsesją, jaką twórca "Jeźdźców Apokalipsy" przejawiał w stosunku do swojego najukochańszego modela – do Polski. Choć przedstawiona teza brzmi śmiesznie i archaicznie, to mówiąc o tej konkretnej postaci, kluczenie i szukanie zgrabnej formy nie ma sensu. Artysta mawiał, iż "malarz jest od malowania tak jak dupa od srania". To powiedzenie w pełni obrazuje podejście Dudy-Gracza zarówno do spraw błahych jak i tych decydujących o nim jako człowieku i pedagogu. To, co czarne, było zawsze czarne, to, co białe, nigdy nie szarzało. Nie znał półśrodków, nie kalkulował. Kiedy chciał powiedzieć "nie", to je wykrzykiwał wielokrotnie, doprowadzając do niedwuznacznych sytuacji, w których – co warto podkreślić – czuł się ofiarą, a nie sprawcą."

Andrzej Giza, "Wspomnienie życia artysty", Katalog wystawy "Retrospektywa Jerzy Duda-Gracz", Nowohuckie Centrum Kultury, Kraków 2015, s. 17.

 

"Sztuka Jerzego Dudy-Gracza wylęgała się jednak tyleż ze sztuki, co z życia po prostu. Indagowany za młodu o źródła inspiracji, artysta zwykł ironicznie odpowiadać: "Maluję. Małymi pędzelkami". Dopiero po wielu latach, pociągany za język, zdecydował się zdradzić krytykowi Andrzejowi Matyni szczegóły swojego dzieciństwa - tak było traumatyczne."

Jan Gondowicz, Jerzy Duda-Gracz, Kolekcja Ludzie Czasy Dzieła, Warszawa 2006, s. 25.

 

NIEDOSTĘPNE PRACE ARTYSTY

 

niedostępne

 

poszukujemy prace tego artysty

Aktualnie nie posiadamy prac tego artysty

Zapisz się do newslettera - dowiesz się pierwszy o dodaniu nowych prac tego artysty

Jeżeli chcą Państwo sprzedać jego prace prosimy o kontakt