galeria sztuki attis


jak kupić

Wystawy

media o nas

nowe

aktualności

usługi

jak sprzedać

O Galerii

Kontakt

samp   cinoa









MALCZEWSKI Jacek


Autor: MALCZEWSKI Jacek
Tytuł: Prządka (lata 20.)
Technika:olej, tektura
Wymiary:36 x 18 cm (wymiary z oprawą: 50 x 37,5 cm)
Uwagi:Sygnowany p.d.: "J Malczewski"
Zdjęcie sygnatury [zobacz]
Fragment obrazu 1 [zobacz]
Fragment obrazu 2 [zobacz]
Na odwrocie pracy znajduje się orzeczenie o autentyczności
prof. Feliksa Kopery z 1947 roku. "Opis obrazu: Na drewnianym stołku siedzi młoda kobieta, zwrócona przodem do widza. Spogląda na stojący przed nią kołowrotek, na którego wierzchu położyła prawą dłoń, lewą zaś trzyma na piersiach. Ubrana w jasną niebieskawą bluzkę, ciemną niebieską spódniczkę i czarne wysokie buciki. Jako tło służy ściana pokoju i podłoga." [zobacz]
Jacek Malczewski "Prządka" (lata 20.)
Obraz Jacka Malczewskiego "Prządka" ze względu na temat oraz cechy formalne można porównać do pracy "W pracowni artysty. Portret dziewczyny" (1922). Przyjrzyjmy się bliżej tym dziełom. Obie prace przedstawiają, kobietę podczas pracy w pracowni artysty. Na obrazie z 1922 roku postać trzyma robótkę ręczną. Kobieta ma krótkie brązowe włosy, podłużną twarz oraz wąski zadarty nos. Kobieta na chwilę została oderwana od pracy by bacznie spojrzeć w stronę artysty. Praca ta uchodzi za portret malarki Michaliny Janoszanki (1884-1952).
(zdjęcie artystki 1934 r. - Narodowe Archiwum Cyfrowe)
Była to bratnia dusza artysty oraz modelka Jacka Malczewskiego po 1914 roku. Kiedy powstała praca "W pracowni artysty..." malarka miała 38 lat.
Postać o podobnych cechach została przedstawiona w obrazie "Prządka". Tutaj również w tle widzimy charakterystyczną przestrzeń pracowni artysty z obrazami stojącymi w pod ścianą. W centralnym miejscu kompozycji, kobieta o ostrych rysach twarzy oraz krótko ściętych włosach siedzi pochylona nad kołowrotkiem. Na skupionej twarzy rysują się wąskie usta i mocno zarysowany łuk brwiowy. Sposób malowania oraz kolorystyka omawianych prac są zbliżone. Powtarzają się krótkie pociągnięcia pędzla oraz ograniczona kolorystyka z jedną dominantą. W obrazie "W pracowni artysty..." jest to czerwień odzienia kobiety, natomiast w "Prządce" jest to granat spódnicy. Obie prace są niezwykle dopracowane. Każdy szczegół kompozycji został misternie ujęty.
(Agnieszka Stefańczyk - historyk sztuki)
Cena: 98000,00 złrezerwuj


Praca oprawiona

MALCZEWSKI Jacek

Jacek Malczewski

 

 

 

 






Fotografia z końca XIX wieku.
[źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe]


JACEK MALCZEWSKI urodził się w 1854 roku w Radomiu, zmarł w 1929 r. w Krakowie. W 1872 roku rozpoczął edukacje artystyczną pobierając lekcje u L. Piccarda. Równolegle uczęszczał jako wolny słuchacz na zajęcia do Władysława Łuszczkiewicza w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1873 roku rozpoczął regularne studia na tejże uczelni w pracowni W. Łuszczkiewicza oraz F. Szynalewskiego. Uczęszczał również wtedy na  prywatne lekcje do F. Szynalewskiego. W latach 1876-1877 kształcił się w École des Beaux-Arts w Paryżu w pracowni Henri Ernesta Lehmanna. Warto wspomnieć, że w 1879 roku artysta ukończył kurs kompozycji w klasie mistrzowskiej Jana Matejki na macierzystej uczelni. Co niewątpliwie miało wpływ na rozwój jego twórczości.
W 1887 roku ożenił się z Marią Gralewską, córką krakowskiego aptekarza. W rok później na świat przyszła ich córka Julia. W 1892 roku doczekali się drugiego dziecka - Rafała. Chłopiec odziedziczył talent artystyczny ojca i również został malarzem.

W latach 1897-1900 oraz 1912-21 pełnił funkcję profesora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Artysta wiele podróżował: Paryż, Monachium (1885-1886, 1893), Wiedeń (1914-1916), Włochy (1880, 1890), Grecja oraz Turcja (1884 r. w roli dokumentalisty wyprawy Karola Lanckorońskiego). Artysta razem z Teodorem Axentowiczem, Józefem Mehofferem, Stanisławem Wyspiańskim założył w 1897 roku Towarzystwo Artystów Polskich "Sztuka". W latach 1923–1926 mieszkał w XIX-wiecznym dworze w Lusławicach. Malczewski został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski IV klasy (1921) oraz Wielkim Złotym Medalem na Wystawie Krajowej w Poznaniu (1929). 

W początkach twórczości artysta tworzył głównie wiejskie sceny rodzajowe. Warto w tym miejscu wspomnieć, że artysta w swoich pracach inspirował się polskim krajobrazem. W latach 80. w obrazach pojawił temat martyrologii. Inspirując się twórczością Artura Grottgera i Juliusza Słowackiego tworzył prace realistyczne (Śmierć Ellenai (1883) Muzeum Narodowe w Krakowie). Charakterystyczną cechą  prac tego okresu to monochromatyzm i przygaszona kolorystyka.

W latach 90. prace artysty stały się niezwykle nastrojowe. Ich kolorystyka uległa rozjaśnieniu.
W kompozycjach pojawiły się symboliczne postaci oraz antyczne chimery, meduzy, fauny, trytony (Thanatos, (1898-99) Muzeum Narodowe w Warszawie; Pytia (1917) Muzeum Narodowe w Kielcach).

Oddzielny zbiór obrazów stanowią portrety oraz autoportrety. Portretowane osoby przedstawiane były na tle pejzażu  (Portret Jana Kasprowicza (1903) Muzeum Narodowe w Warszawie; Nieznana nuta. Portret Bronisława Bryniarskiego (1902) Muzeum Narodowe w Krakowie; Portret Feliksa Jasieńskiego (1902) Muzeum Narodowe w Krakowie) lub w pomieszczeniu (Portret Adama Asnyka z muzą (1895-97) Muzeum Narodowe w Poznaniu).

Liczne autoportrety, stanowią skarbnicę wiedzy o artyście. Obrazy te cechuje dystans do własnej osoby. Artysta przedstawiał swoją postać w różnej stylizacji np. Autoportret w zbroi (1914), Muzeum Narodowe w Warszawie; Autoportret w jakuckiej czapce (1907), Muzeum Narodowe w Poznaniu lub w otoczeniu symbolicznych postaci.

Jacek Malczewski był jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów. Jest jednym z głównych przedstawicieli symbolizmu okresu Młodej Polski.






Jeżeli chcą Państwo być informowani o dodaniu nowych prac artysty proszę podać e-mail





Zadaj pytanie on-line Napisz do nas... Wyślij